6 συμπεριφορές μάνατζερ που καταστρέφουν τις εταιρείες

Ο καλός μάνατζερ δεν είναι θέμα τίτλου. Είναι θέμα συμπεριφοράς.

Εμπνέει εμπιστοσύνη, δίνει κατεύθυνση χωρίς να πνίγει, παρακολουθεί χωρίς να ελέγχει ασφυκτικά και βοηθά τους ανθρώπους του να γίνονται καλύτεροι — όχι να φοβούνται.

Είναι "κοντά" στην ομάδα του, αλλά όχι "κολλητός". Δίνει χώρο, αλλά όχι ασυδοσία. Αναθέτει, αλλά δεν εξαφανίζεται.

Ακούγεται αυτονόητο. Στην πράξη, όμως, δεν συμβαίνει πάντα έτσι.

Αντίθετα, συχνά εμφανίζονται μοτίβα συμπεριφορών που ρίχνουν την απόδοση, κουράζουν τους ανθρώπους και, τελικά, κοστίζουν στην επιχείρηση.

1. Ο "Τα ξέρω όλα εγώ" μάνατζερ
Δεν ακούει. Δεν ρωτά. Δεν λαμβάνει υπόψη τη γνώμη των άλλων.
Μπορεί να είναι πράγματι ικανός, αλλά λειτουργεί σαν να είναι ο μόνος που σκέφτεται. Από την άλλη πλευρά, έρευνες δείχνουν ότι οι ορθότερες αποφάσεις και οι καλύτερες ιδέες προκύπτουν μέσα από ομαδικές διεργασίες και διάλογο.
Ο μάνατζερ που λειτουργεί σαν να είναι μόνος του οδηγεί σταδιακά τους ανθρώπους του να σταματήσουν να ενδιαφέρονται. Όταν καταλαβαίνουν ότι η γνώμη τους δεν μετρά, απλώς σταματούν να τη δίνουν.

2. Ο "Δεν εμπιστεύομαι κανέναν" μάνατζερ
Θέλει να τα ελέγχει όλα. Δεν εκχωρεί αρμοδιότητες.
Micromanagement, συνεχείς παρεμβάσεις, μηδενικός χώρος για πρωτοβουλία. Οι άνθρωποι νιώθουν ότι κρίνονται διαρκώς — και αρχίζουν να λειτουργούν αμυντικά.
Δεν ρισκάρουν, δεν προτείνουν, δεν αναλαμβάνουν ευθύνες. Κάνουν μόνο τα "βασικά". Τίποτα παραπάνω.
Και στο τέλος, υπερφορτώνεται ο ίδιος — και θυμώνει που όλα περνούν από αυτόν.

3. Ο "Ας τα μάθουν μόνοι τους" μάνατζερ
Δεν εκπαιδεύει. Δεν εξηγεί. Δεν επενδύει στην ανάπτυξη των ανθρώπων του.
Και μετά απορεί γιατί γίνονται λάθη.
Χωρίς καθοδήγηση, ο καθένας δουλεύει όπως νομίζει. Το αποτέλεσμα; Ασυνέπεια, λάθη, χαμένος χρόνος και χαμηλή ποιότητα.
Η εκπαίδευση δεν είναι κόστος. Κόστος είναι η απουσία της.

4. Ο "Φοβάμαι μην μου πάρουν τη θέση" μάνατζερ
Δεν θέλει δυνατούς ανθρώπους δίπλα του. Τους φοβάται.
Αντί να αναπτύσσει την ομάδα, τη μικραίνει για να φαίνεται ο ίδιος μεγάλος. Κρατά πληροφορίες, δεν μοιράζεται γνώση, περιορίζει τους ικανούς, τους βάζει "τρικλοποδιές".
Μπορεί (ίσως) να επιβιώσει ο ίδιος — αλλά η ομάδα και η επιχείρηση πληρώνουν το τίμημα.

5. Ο "Ας τους τελείως μόνους τους" μάνατζερ
Αφήνει τους ανθρώπους του τελείως μόνους.
Δεν ελέγχει, δεν καθοδηγεί, δεν παρεμβαίνει. Στην ουσία, δεν διοικεί.
Προσπαθεί να είναι "καλός με όλους", αποφεύγει τις δύσκολες συζητήσεις και αφήνει τα πράγματα να κυλούν από μόνα τους. Και μετά αναρωτιέται γιατί πέφτει η απόδοση.
Οι ομάδες δεν χρειάζονται απουσία μάνατζμεντ. Χρειάζονται κατεύθυνση.

6. Ο "Καλύτερα να με φοβούνται" μάνατζερ
Διοικεί με ένταση, πίεση και φόβο.
Οι άνθρωποι προσέχουν τι λένε, τι κάνουν, πώς κινούνται — όχι για να αποδώσουν καλύτερα, αλλά για να μη βρεθούν στο στόχαστρο. Ναι, μπορεί να φέρει αποτέλεσμα βραχυπρόθεσμα και όσο είναι "από πάνω τους". Όταν δεν υπάρχει διαρκής επίβλεψη "λουφάρουν". Μακροπρόθεσμα, οι καλύτεροι αποχωρούν και η απόδοση πέφτει.
Και αυτό κοστίζει στην επιχείρηση.